دوستان شرح پریشانی من گوش کنید      داستان غم پنهانی من گوش   کنید

گفتگوی من و حیرانی من گوش کنید      غصه بی سرو سامانی من گوش کنید

شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی       سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی

روزگاری من و دل ساکن کوئی بود        ساکن کوی بت اربده  جویی   بودیم

عقل و دین باخته و دیوانه رویی بودیم       بسته سلسله سلسله  مویی    بودیم

کس در آن سلسله غیر از من و دلبند نبود   یک گرفتار ازین جمله که هستند نبود

اول آنکس که خریدار شدش من بودم        باعث گرمی بازار شدش من بودم

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او       داد رسوایی من شهرت زیبایی او

در تاریکی شب سه شمع روشن کردم

اولی برای بودنت

دومی برای دیدنت

سومی برای بوسیدنت

و در اخر هر سه را خاموش کردم برای در آغوش گرفتنت  

خواهم بزیر قدمت زار بمیرم               هر چند کنی زنده دگر بار بمیرم

نه طاقت نادیدن روی تو ندارم              مپسند که در حسرت دیدار بمیرم 

خورشید حیاتم به لب بام رسیده است       آن به  که در آسایه دیوار  بمیرم

گفتی که ز رشک تو هلاکند رقیبان        من نیز برآنم که از این عار بمیرم

نمی دونم شما تا حالا مست شدید یا نه؟

اما من مستم

آره خیلی وقته که مست شدم

من مست عشقم

عشقم

عشق

آره من مست عشقم

بت عشقم

تو ای گل تو که برای من در پاییز روییدی ولی بهار جاویدان

 داری من افسانه عشقهای کهن را  زنده خواهم کرد  بی آنکه

 بخواهم لیلی من باشی  مجنون با وفای تو خواهم بود بی آنکه 

 بخواهم در غم من شریک باشی  و اشک بریزی  آرزومندانه

 از غم تو خواهم مرد حیف است که کلام  آخرین  ناگفته  بماند

 بگذار آشکارا بگویم :

دوستت دارم گل بهار من

من شاهدم و عاشق گدایم

فرمانده جمع عاشقان

فرمان بر یار بی وفایم

سازنده دیر عاشقانم

این نغمه بر آمد از روانم

از جان و دل و زبان و نایم

خلوت دل

کـسـی نـیـسـت حرف مَـنو گوش کـنه؟        با شُمام کسی نیست حرف مَنو گوش کنه؟

کـسـی نـیـسـت حرف مَـنو گوش کـنه؟        آسمون کوچک قلب مَنو ستاره پوش کنه؟

یـکـی نـیـسـت بـیـاد و غــم رو بـبـره؟        بـــرا مــن یــه دنـــیـــا شـــادی بــخـــره؟

دســــــتـــــــاشـــــو دراز کــــــنـــــه        قــــــلــــب مـــــن رو نــــــاز کــــــنـــــه

بـــــــــــره بـــــــالا بـــــــالا هــــــــا        پـــــهـــــــلــــــوی ســـــــتـــــــاره هــــــا

یــــــه ســـــــــتـــــــاره بـــــــــرداره        تـــــــوش مـــــحـــــبـــــت بـــــکـــــــاره

دوبــــــاره بـــــــیــــــاد زمـــــیــــــن        رو زمـــــــیــــــــن آتـــــــشــــــــیــــــــن

یــــه گــــل ســــــرخ بــــــکـــــنـــــه        روی اون رنــــگ مـــحـــبــــت بـــزنـــه

اون محـبـتی که بـا لـطف و صفـاسـت        اون محــبـــتـی کــه از جــنــس خـداسـت

گــلــی کـه مـــســافــری از بـــهـــاره        مــــثـــــال یــــه آتــــیــــش پـــاره پـــاره

وقــــتــــی کـــه اون گـُـــلُ چــــیـــــد        یـــــه ســــــتــــــاره هــــم خــــــریـــــــد

اون وقـــــــت اون ســــــتـــــــاره رو       گــــــــــــل پـــــــــــــاره پــــــــــــاره رو

بـــیـــاره بـــذاره تـــو دســـتـــای بـــاد       بـگـیـره دسـت بـادُ خـودشـم بـاهـاش بـیـاد

بــیــاد و زَخــمَــمـــو مــرهــم بـــذاره       واســــه مــن امـــیــــد و شـــادی بـــیــاره

ظـلــمــت ســنــگــیــن و سـرد دِلَــمــو      دســت پــیــنــه بـــســــتـــــۀ در گِــلَـــمــو

بـــــبــــــره بـــــــه آســــــــمــــــــون       پــــیـــــش اَبــــــــــرای کــــــــمـــــــــون

دَردَمــــــــــــــــو دوا کــــــــنـــــــــه       بــــــــه دلــــــــم وفــــــــــا کـــــــــنــــــه

کـــاش بـــــشـــــه روزی بــــــیـــــاد       کـــه نـــــبــــــاشــــــه غـــــــــم زیـــــــاد

کاشکی که ازقفس سرد وسیاه این تنم        یـــه جــوری بــشــه کــه بــیـرون بــتــنـم

دل مـــــــــن پـــــــر از غـــــمــــــه        غــــــم و غـــــصــــــــه بـــــــا هـمــــــــه

هـــرچــی فـــریـــــاد مـــــی زنـــــم       داد و بــــــــیــــــــداد مـــــیــــــــــزنـــــــم

کـسـی نـیـسـت حرف مـنو گـوش کـنـه     یــا مــنـــو خـــمــارو مـــدهـــوش کـــنـــه

کـسـی نـیـسـت حرف مـنو گوش کـنه؟      با شُـمام کسی نیست حرف منو گوش کنه؟

سکوتم را به باران هديه کردم , تمام زندگي را گريه کردم ,

 نبودي در فراق شانه هايت ، به هر خاکي رسيدم تکيه کردم

******************************

منو ببخش كه ساده از عشق تو گذشتم
سپردمت به تقدير بار سفر رو بستم

بايد برم از اينجا راهي نمونده جز كوچ
براي زنده موندن تو اين زمونه ي پوچ

بذار هميشگي شه قصه ي عاشقيمون
تو باشي ليلي، منم مثال مجنون

بين دو راهي شك حيرون و هاج و واجم
سفر دواي دردم هجرت تنها علاجم

طاقتشم ندارم طاقت دل بريدن
سيل بلور اشكو رو گونه ي تو ديدن

حرفي نمونده باقي سكوت حرف آخر
تو هم بخاطر عشق از من ساده بگذر

بذار هميشگي شه قصه ي عاشقيمون
تو باشي ليلي، منم مثال مجنون

******************************

اگر همه ثروت داشتند، دلها سکه را بيش از خدا نمي پرستيدند و يکنفر در کنار خيابان خواب گندم نمي ديد تا ديگري از سر جوانمردي بي ارزشترين سکه اش را نثار او کند ،اما، بي گمان صفا و سادگي ميمرد، اگر همه ثروت داشتند

دیگه خسته شدم حتی از نوشتن... می خوام برای این پست یک شعر از  شاعر معاصر فروغ فرخزاد   براتون به صورت انتخابی میزارم  من که عاشق این سروده اش هستم... شما هم خوشتون میاد...

رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت:: راهی بجز گریز برایم نمانده بود::

این عشق آتشین پر از درد بی امید:: در وادی گناه و جنونم کشانده بود::

رفتم که داغ بوسه ی پر حسرت ترا:: با اشک های دیده ز لب شستشو دهم::

رفتم که ناتمام بمانم در این سرود:: رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم::

رفتم مگو مگو که چرا رفت ننگ بود:: عشق من و نیاز تو و سوز و ساز ما::

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم:: در لابلای دامن شبرنگ زندگی::

نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها:: دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم::

و در پایان شب خوش...